1

ตำบลกำแพง

ตำบลกำแพงเดิมชื่อ บ้านโกตา คำว่าโกตา เป็นภาษามลายูแปลว่า“กำแพง” ในอดีตเป็นชุมชนที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบริเวณห้วยโกตา มีท่าเรือขนส่งสินค้าจะมีเรือรับส่งสินค้าจากต่างประเทศ เช่น ปีนัง สิงคโปร์  และพม่า มารับส่งสินค้าของท่าเรือที่หมู่บ้านนี้ ชุมชนโกตาประกอบด้วยคนจีน (เป็นต้นตระกูลกล่ำตัด) ชาวอินเดีย ชาวปากีสถาน เนื่องจากมีร่องรอยปรากฏอยู่ที่ป่าช้าของชาวมุสลิม ซึ่งฝั่งตรงกันข้ามกับบ้านหนาบโยะ ชาวบ้านเรียกว่าเปลวเทศ มีสัญลักษณ์เป็นสถาปัตยกรรม แบบปากีสถานปรากฏอยู่ที่หลุมศพ สินค้าที่สำคัญของตำบลนี้ คือ วัวควาย ยางพารา พริกไทย เป็นต้น สินค้านำเข้าส่วนใหญ่จะเป็นสินค้าที่นำมาจากท่าเรือกันตัง ท่าเรือปีนัง และท่าเรือสิงคโปร์ ต่อมาลำน้ำที่ใช้เป็นท่าเรือตื้นเขิน ชุมชนส่วนใหญ่จึงอพยพมาตั้งที่เขตสุขาภิบาลกำแพง และเปลี่ยนมาใช้ท่าเรือแห่งใหม่ ในบริเวณสะพานแรกก่อนถึงตลาดสดเทศบาลกำแพง ซึ่งมีความสะดวกและสามารถย่นระยะทางในการขนส่งสินค้ามีชาวจีน และชาวอินเดียอพยพเข้ามาทำการค้าขายมากขึ้น กลายเป็นชุมชนใหญ่   บ้านโกตาจึงกลายเป็นตำบลโกตา ต่อมาในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม มีนโยบายในการนิยมไทยจึงเปลี่ยนชื่อจากตำบลโกตาเป็น “ตำบลกำแพง”